เส้นทางแรก : เป้าหมายอยู่บนยอดเขา เส้นทางยากลำบาก ต้องบุกป่าผ่าดง และอาจจะต้องเจอกับอุปสรรคที่ทำให้คุณต้องเลือกระหว่างมิตรภาพของเพื่อนและคำว่าเส้นชัย แต่เพื่ออุดมการณ์การกระทำสิ่งต่างๆๆจึงเกิดขึ้นเพื่อจุดหมายเดียวคือ ยอดเขา...
เส้นทางที่สอง : เป้าหมายอยู่ที่สันเขา เส้นทางราบเรียบและเรียบง่าย จะมีก็กรวด หิน ดินทราย ที่จะคอยมาเป็นอุปสรรค เพื่อเพิ่มรสชาติในชีวิตให้มีคุณค่ามากยิ่งขึ้น..
เป็นคุณ คุณจะเลือกเส้นทางไหน???
จริงสองเส้นทางก็ไม่แตกต่างกัน และใครจะเลือกแบบไหนก็ไม่มีคำว่าผิด เพราะมันขึ้นอยู่กับลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล แต่สิ่งที่สังเกตเห็นในสังคมเล็กๆๆที่เราคอยอาศัยร่วมกันอยู่นั้นคือ คนที่เดินในเส้นทางที่สองมักจะมีความสุขมากกว่า เพราะเส้นทางนี้ สอนให้คนคนนั้นพอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่ ไม่คิดที่จะพยายามไปให้ถึงจุดหมายโดยไม่สนใจว่าการเดินทางนั้นจะต้องเหยียบคนอื่นขึ้นไปอีกเท่าไร และที่สำคัญ สำนวนยิ่งสูงยิ่งหนาว คงสามารถอธิบายแทนได้ดีว่าทำมัย คนในเส้นทางที่สองจึงมีสามารถใช้ชีวิตในสังคมได้อบอุ่นยิ่งกว่า
นี่เป็นเพียงความคิดและมุมมองของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่คอยแอบมองสังคมที่เค้าอาศัยอยู่ มันก็อาจจะไมได้เป็นแบบนั้นทั้งหมด และเส้นทางสองเส้นเราทุกคนมีสิทธิที่จะเลือกเดิน ตอนนี้ อยู่ที่คุณแล้วละว่าจะเลือกทางในที่ทำให้สังคมของเราน่าอยู่ยิ่งขึ้น..